Η μικρή μου προσπάθεια στο κόσμημα... ^_^

Πρόσφατα είπα να πειραματιστώ και με το κόσμημα, έτσι, για να μπορώ να λέω "Κοίοιτααα τι έφτιαξα!!!" και να δείχνω με καμάρι το βραχιόλι ή το κολιέ μου! :P
Ακριβό το άθλημα όμως βρε αδερφέ... Τέλος πάντων, να οι πρώτες μου προσπάθειες:

Αυτά είναι τα αγαπημένα μου, το φοράω συνέχεια, γιατί το καφέ και το μπλε είναι από τα αγαπημένα μου χρώματα!

Βραχιόλι, δώρο στη φίλη μου την Εύη!

Βραχιόλι για το πόδι, δώρο στη φίλη μου τη Δήμητρα!

Βραχιόλι, δώρο στη φίλη μου τη Μαρία!

Πολλοί μου τα εζήτησαν, κανένας δεν τα πήρε!!! μουαχαχαχα!!!

Those 10 things I love most... ♥

Ήρθε λοιπόν και η δική μου η ώρα να παίξω αυτό το παιχνιδάκι που έχει κάνει τον γύρω του blog-o-κόσμου και το έχουν αγαπήσει όλοι! Μιλάω για το παιχνίδι όπου ο κάθε blogger εκμυστηρεύεται τα 10 πράγματα που αγαπά πιο πολύ! Οι κανόνες:

-Γράψε στο blog σου ποιος σε προσκάλεσε στο παιχνίδι.
-Γράψε 10 πράγματα που αγαπάς...
-Κάλεσε 10 bloggers να παίξουν κι εκείνοι το παιχνίδι!

Λοιπόν, στο παιχνιδάκι με κάλεσε η μανούλα μου Μαρία και τα 10 πράγματα που αγαπώ πιο πολύ είναι τα εξής:


 ♥ Αγαπώ την οικογένειά μου, γιατί είναι πάντα εκεί για μένα, στις καλές και στις κακές στιγμές, με στηρίζουν και με ανέχονται (ακόμη κι όταν γυρνάω ξημερώματα σπίτι, ε, μπαμπίκο;! ^^)

♥ Αγαπώ τον Τάσο μου, γιατί "είσαι όλα αυτά που δεν μπορώ να πω"...

♥ Αγαπώ τις "sises" μου και τον "bro" μου, γιατί χωρίς αυτά τα άτομα δεν θα είχα τόσο γεμάτο παρελθόν, παρόν ίσως και μέλλον! (Να μην ξεχάσω και το παρεάκι μου από τη σχολή!)

♥ Αγαπώ να τραβάω φωτογραφίες, γιατί είναι ο πιο καλός τρόπος που ξέρω για να κρατάω τις αναμνήσεις ζωντανές...

♥ Αγαπώ τα ηλιοβασιλέματα... Είναι η ομορφότερη ώρα της μέρας, η ώρα που ο Θεός ζωγραφίζει με καμβά τον ουρανό... :)

♥ Αγαπώ τις βόλτες με το αυτοκίνητο, είτε ως συνοδηγός, είτε ως οδηγός (με δικό μου τουτούνι σύντομα ελπίζω!)

♥ Αγαπώ τη μουσική! Δεν μπορώ να μην συνοδεύω τη μέρα μου με μελωδίες, γι’ αυτό και το mp3 μου είναι εδώ και πολλά χρόνια προέκταση του σώματός μου! :P

♥ Αγαπώ την ειλικρίνεια και την ευθύτητα... Ο,τι έχεις να πεις πες το βρε αδερφέ να ησυχάσουμε, γι’ αυτό έδωσε ο Θεούλης τη γλώσσα!...

♥ Αγαπώ τα πραγματάκια που έχω φτιάξει! Είναι τα παιζάκια μου! ^^

♥ Τέλος, αγαπώ το διάβασμα... Γιατί τελικά είναι ο πιο εύκολος, φτηνός και έντονος τρόπος να ταξιδέψεις... Και τα ταξίδια τα αγαπώ εξίσου...

Αυτά είναι λοιπόν κάποια από τα πράγματα που αγαπώ... Θα ήθελα με τη σειρά μου να καλέσω στο παιχνίδι τους εξής bloggers:

• Muki's stories
• Asimina's Art
• Κοσμήματα- Δώρα- Τέχνη 
• Τα παπούτσια της Dorothy
• Art Makes Me Happy
• Γιαγιά Αντιγόνη
• Ακούσατε ακούσατε
• Ακολουθώντας την Εσωτερική Χαρά
• Αντιπαραθέσεις
• Αλεπού του Ολύμπου

Ξέρω ότι κάποιοι από σας έχετε λάβει κι άλλες προσκλήσεις, αλλά λόγω του ότι είμαι νέα στο χώρο, δεν ξέρω πολλούς... ^^

Ελπίζω αυτό το παιχνιδάκι να φτάσει μακριάαααα και να δώσει σε όλους τους bloggers την ευκαιρία να γνωριστούν καλύτερα!!!

Τέλος το καλοκαίρι... officially!

Οι διακοπές με την οικογένεια- πώς να το κάνουμε;- είναι άλλη φάση... Πάντα αγαπούσα να βρίσκομαι με τους δικούς μου σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, χειμώνα- καλοκαίρι, γιατί αυτές οι εκδρομές μας χαρακτηρίζονται από μπόλικη περιπέτεια, άπειρες ώρες αναζήτησης για καλό φαΐ, απερίγραπτα τοπία της ελληνικής γης, άπειρες φωτογραφίες, πολύ γκρίνια για το κακομαγειρεμένο φαΐ/ τον αγενέστατο σερβιτόρο/ τον ακριβό καφέ/ το προχειροφτιαγμένο δωμάτιο/ τον καιρό που δε θέλει να μας κάνει το χατίρι, αλλά πάνω απ’ όλα από την ευκαιρία να βρεθούμε οι τέσσερις μας και να κάνουμε πράγματα μαζί...

 Αυτό το Σαββατοκύριακο επιλέξαμε έναν προορισμό, στον οποίο η επίσκεψη έχει καταντήσει πλέον... τάμα! Πρόκειται για την παραλία της Αγίας Άννας, στην β.Εύβοια, στην οποία πηγαίνουμε ασυζητητοί μαι φορά το χρόνο, εδώ και 10 χρόνια, έστω και μονοήμερη!... 

Εικόνες λίγες και καλές...

Ο Μεγάλος Πλάτανος, ίσως το μεγαλύτερο δένδρο της Ευρώπης, με ύψος 22- 23 μ., διάμετρο κορμού 5,5 μ. και ηλικία 500- 600 χρόνια!!! Εδώ και μερικά χρόνια αυτό το μνημείο της φύσης ξεράθηκε, λόγω κάποιου μικροβίου μάλλον. Ευτυχώς προλάβαμε να τον δούμε ολάνθηστο τα πρώτα χρόνια που επισκεπτόμασταν την Εύβοια...

Εκεί πιο δίπλα, σε μια λιμνούλα, βρήκα... πίμπιπεεεεες!!! (κοινώς... πρίγκιπες= βατράχους!)

Ήθελα να τους φιλήσω να γίνουν άνθρωποι, αλλά δε με άφησαν... Γαμώτο...!

Απόγευμα, καφεδάκι και ηλιοβασίλεμα στη Λίμνη Ευβοίας...

Μαζεύοντας βότσαλα στην παραλία Αχλάδι... (Φυσικά και δεν κάναμε μπάνιο, είχε απίστευτη συννεφιά...)

Η παραλία της Αγίας Άννας... Λατρεμένη...

Μετά από πολύ μουρμούρα καταφέραμε να πείσουμε τον μπαμπά να μας πάει και μέχρι τους καταρράκτες του Δρυμώνα, όπου (όπως προέβλεψε ο καλός μας ο μπαμπάς- Μητσοτάκης ο νεότερος!!!) δεν είχε καθόλου νερό, μόνο κάτι λιμνούλες!...

Έτσι λοιπόν κλείσαμε και το καλοκαίρι του 2010... Και του χρόνου να είμαστε καλά μανούλα, μπαμπίκο και Ελλίτσα μου!

Εγώ θα σ’αγαπώ ό,τι κι αν γίνει!...

Έτσι ξεκίνησαν και πάλι τα πήγαινε- έλα... Αθήνα- Πάτρα, Πάτρα- Αθήνα... Και φτου κι απ’ την αρχή! Με το τραγουδάκι αυτό υποδέχομαι το τέλος του καλοκαιριού και την αρχή των υποχρεώσεών μας αγάπη μου... Σε περιμένω, όπως πάντα... ♥ € {-∞, +∞}


Βίντεο: Η Μπομπιρούλα κι ο Μπιμπικουλίνος! (Πορτραίτο μιας νεραίδας)

-Χαλάει ποτέ η αγάπη;... Λυγίζει άραγε ποτέ και σπάει;... 

-Δεν ξέρω! Το μόνο που ξέρω είναι ότι θα σ’ αγαπώ για πάντα!

✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ ✿ܓ

Πρωί πρωί...

Ορίστε! Άλλαξα και το background μου και ησύχασα! Όχι πως εγγυώμαι ότι δεν θα το αλλάξω πάλι...! Ανικανοποίητη πάντα! Τα Ψυχολογικά πάνε κι έρχονται!!! Άντε, καλημέραααααααα... Όλη μέρα!!!! :D :-*

Κοριτσάκια, για σκεφτείτε!...

Μια μικρή προτροπή γι’ απόψε... Επισκεφθείτε το παρακάτω link, που μου έστειλε η αδελφούλα μου, και σκεφθείτε... Πέρα από κάθε φεμινισμό, μήπως όντως εμείς τα κοριτσάκια υποτιμάμε τους εαυτούς μας πολλές φορές;... Μήπως είμαστε πολύ πιο ξεχωριστές και "όμορφες" απ’ ότι νομίζουμε;... Όχι μόνο ως γυναίκες, αλλά και ως άτομα γενικότερα... Μήπως μας λείπει λίγος αυτοσεβασμός;... Ε, κοριτσάκια;... :)
http://www.theoneflawinwomen.com/index.html

Scrapbooking matters...

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που πάντα κατακλίζoταν από υλικά για πολλά και διάφορα χόμπι... Η μανούλα μου, ανήσυχο και άκρως καλλιτεχνικό πνεύμα, ασχολιόταν πάααντα με κάτι! Μπορώ να θυμηθώ διακοσμητικά από γύψο, αποξεραμένους καρπούς και άνθη σε περίτεχνα στεφάνια, λαδομπογιές και ακουαρέλες σε (φιλότιμες προσπάθειες για) ζωγραφικούς πίνακες (σόρρυ μανούλααα!!! ^^), μπαχαρικά και σάλτσες σε συνταγές για φαγητά που ποτέ δεν τρώγαμε με μεγάλη προθυμία και τελικά νικούνταν κατά κράτος από την Ζακυνθινή κουζίνα, πολύχρωμες πλάκες παραφίνης που λιώνονταν και σχημάτιζαν όμορφα κεριά και λαμπάδες προς διακόσμηση, μαλακά μαλλιά για όμορφα κασκόλ που γέμισαν τις ντουλάπες μας και φοριούνται κάθε χειμώνα με καμάρι, χιλιάδες χάντρες που μετασχηματίζονταν σε λαμπερά κοσμήματα, χαρτοπετσέτες, ρυζόχαρτα και χαρτιά, και όοολων των ειδών οι επιφάνειες να διακοσμούνται υπέροχα με την τεχνική του decoupage (με αυτό ασχολείται τώρα η μανούλα μου, και φαίνεται ότι βρήκε αυτό που της ταιριάζει πιο πολύ!)... Απ’ όλα δοκίμαζα κάθε φορά, μιας και μου αρέσει κι εμένα να ανακατεύομαι με τα υλικά και να φτιάχνω πράγματα που κανείς άλλος δεν έχει, πράγματα με τη μοναδική αξία του χειροποίητου... Απ’ όλα όμως, σε ένα κόλλησα: στο scrapbooking...

Τί είναι το scrapbooking;... To Scrapbooking είναι η μέθοδος να διατηρείς προσωπικές και οικογενειακές ιστορίες μέσα από φωτογραφίες, εκτυπώσεις και αναμνηστικά, όλα μαζί σε διακοσμημένα albums ή λευκώματα. Η ιδέα αυτή, του να κρατάς έντυπο υλικό προσωπικού ενδιαφέροντος ανάγεται ίσως και στην εποχή της εφεύρεσης της τυπογραφίας!

Με τη χρήση απλών αλλά όμορφων υλικών, όπως χαρτιά, ψαλίδια, κόφτες, χρώματα, σφραγίδες, μελάνια, stencils, αυτοκόλλητα, rub-ons, καρφάκια,  δαντέλες, κορδόνια, σύρμα, ύφασμα, χάντρες, παγιέτες και κορδέλες, φωτογραφίες, γνωμικά, γράμματα, ποιήματα και τα διάφορα αναμνηστικά δένονται σε albums και λευκώματα, με σκοπό να κρατήσουν ζωντανές τις αναμνήσεις μας!

Scrapbooks φιλίας, γάμου, οικογενειακών φωτογραφιών, μιας εκδρομής ή μιας εκδήλωσης, είναι μόνο μερικές από τις ιδέες που προσφέρονται για δημιουργία!

Και δεν θα μπορούσα να λέω ότι ασχολούμαι με το scrapbooking, και να μην σας παρουσιάσω ό,τι πιο όμορφο έχουν κάνει τα χεράκια μου μέχρι στιγμής σε αυτόν τον τομέα: το scrapbook για τις φίλες μου, Μαρία και Δήμητρα! Είναι το δώρο μου για εκείνες (ασχέτως που το κράτησα εγώ... Σιγά μην τους το δώσω! :P) για να τις ευχαριστήσω που είναι φίλες μου... Και νομίζω ότι όπως για μένα, έτσι και για τις ίδιες, αξίζει όσο κανένα άλλο δώρο... 

 Να λοιπόν μερικές φωτογραφίες με κάποιες από τις σελίδες του scrapbook. Μπρίο, νάζι, σκέρτσο και στύλ on the way!!!

Dedicated to a.ps.es! <3

Κι αν αναρωτιέστε τι συμβολίζουν τα αρχικά  a.ps. ... Λυπάμαι, δεν θα μάθετε ΠΟΤΕ!!! Είναι μια γνώση που λίγοι επιτρέπεται να κατέχουν... ;)

Για ποιό λόγο;...

Δωσ’ μου έναν λόγο να το κάνεις αυτό στον εαυτό σου... Έναν!... Δεν υπάρχει... Κανείς λόγος δεν πρέπει να μας επιτρέπει να παίζουμε με τη ζωή μας. Ποτέ οδήγηση χωρίς ζώνη, ή έχοντας πιει. Ποτέ. Είναι τόσο απλό.

"Του μυαλού μου οι εικόνες να’ σβηναν σαν να’ ταν πόρνες της στιγμής..."

"Το ‘‘μυαλό,, είναι μια από εκείνες τις αμφιλεγόμενες λέξεις, όπως η ‘‘αγάπη,,. Δες το κι έτσι: έχεις έναν εγκέφαλο που κατευθύνει το σώμα σου, αποθηκεύει τις πληροφορίες και παίζει με αυτές. Ονομάζουμε τις αφηρημένες διεργασίες του εγκεφάλου ‘‘διάνοια,,. Πουθενά δεν ανέφερα το μυαλό. Ο εγκέφαλος και το μυαλό δεν είναι το ίδιο. Ο εγκέφαλος είναι αληθινός, το μυαλό όχι. Το ‘‘μυαλό,, είναι μια απατηλή απόφυση των βασικών εγκεφαλικών διαδικασιών. Περιλαμβάνει όλες τις τυχαίες, ανεξέλεγκτες σκέψεις που ξεπηδούν από το υποσυνείδητο στο συνειδητό. Η συνειδητότητα δεν είναι μυαλό, η συναίσθηση δεν είναι μυαλό. Το μυαλό είναι ένα εμπόδιο, μια ενόχληση. Ένα είδος εξελικτικού λάθους στην ανθρώπινη ύπαρξη, μια πρωτογενής αδυναμία στο ανθρώπινο πείραμα. Δεν βρίσκω καμία χρήση στο μυαλό. [...]

Ο εγκέφαλος είναι χρήσιμο εργαλείο. Μπορεί να ανακαλεί αριθμούς τηλεφώνου, να λύνει προβλήματα μαθηματικών, να δημιουργεί ποίηση. Με αυτόν τον τρόπο δουλεύει για το υπόλοιπο σώμα. Αλλά όταν δεν μπορείς να πάψεις να σκέφτεσαι ένα συγκεκριμένο πρόβλημα μαθηματικών ή κάποιον αριθμό τηλεφώνου, ή όταν, χωρίς να το θέλεις, βγαίνουν στην επιφάνεια ανήσυχες σκέψεις και αναμνήσεις, τότε δεν είναι ο εγκέφαλός σου που δουλεύει- είναι το μυαλό σου που περιφέρεται. Τότε το μυαλό σου σε ελέγχει... Ξεπετάγεται μια θυμωμένη σκέψη κι αμέσως θυμώνεις. Το ίδιο συμβαίνει με όλα σου τα συναισθήματα. Είναι οι αντανακλαστικές σου αντιδράσεις σε σκέψεις που δεν μπορείς να ελέγξεις."

Επέλεξα να ξεκινήσω την περιπέτειά μου στον κόσμο του blogging με ένα απόσπασμα από το βιβλίο που με προβλημάτισε ίσως περισσότερο απ’ όλα όσα διάβασα φέτος το καλοκαίρι: "Ο Δρόμος του Ειρηνικού Πολεμιστή" του Dan Millman. Διαβάζοντάς το, αυτό που μου έδωσε περαιτέρω τροφή για σκέψη, η ιδέα που μου έμεινε, ήταν η ανάγκη να "ξεφορτωθώ" το μυαλό μου. Με άλλα λόγια, όπως εγώ το κατάλαβα, να μην αφήνω τον εαυτό μου να παρασύρεται από ανούσιες σκέψεις που ξεπηδούν από το πουθενά και κατευθύνουν πολλές φορές την συμπεριφορά και καθορίζουν τη διάθεσή μου... Σκέψεις αρνητικές, απαισιόδοξες, ανούσιες και ανίκανες να με οδηγήσουν σε λύση του εκάστοτε (συναισθηματικού ή πρακτικού) προβλήματος... "Του μυαλού μου οι εικόνες να’ σβηναν σαν να’ ταν πόρνες της στιγμής..."

Με αυτούς τους προβληματισμούς λοιπόν, σας καλωσορίζω στο blog μου! Εδώ σκοπεύω να παραθέτω σκέψεις και ιδέες, συναισθήματα και απόψεις, περιμένοντας απαραίτητα ανταπόκριση και διάλογο!... Επίσης, μέσω αυτού του blog θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την καλλιτεχνική μου φύση, γι’ αυτό και πολύ σύντομα θα ξεκινήσω να ανεβάζω εικόνες και περιγραφές από τα διάφορα πραγματάκια που φτιάχνω: εξ’ ου και το "Hand-made... Heart-made"... Καλή μου αρχή λοιπόν! :)

With love, {Marianna}