Καλώς ήλθατε! Ελπίζω να σας κρατήσω ευχάριστη συντροφιά με τις ανησυχίες μου: ζωή, σχέσεις, καλλιτεχνικές δημιουργίες, ταξίδια, φωτογραφία, τραγούδι, προβληματισμοί και πολλά άλλα!...
RSS

Translate my blog in your own language!

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Χριστουγεννιάτικη ιστορία...

   


    Ανέβαινε τα σκαλοπάτια δύο δύο, παρά τα χρονάκια του, έπρεπε να προλάβει, δεν είχε και πολύ χρόνο στη διάθεσή του, σε λίγο έκλεινε η εφορία, λίγο αργότερα οι τράπεζες κι έπρεπε να περάσει και για μια θεώρηση. Το δώρο λειψό φέτος, αλλά οι υποχρεώσεις διπλάσιες, το άγχος ακόμα μεγαλύτερο και ο χρόνος πάντα τόσο λίγος και στενός...
    Αργότερα έπρεπε να πάει για τα ψώνια του γιορτινού τραπεζιού κι ακόμα πιο αργότερα να ντυθεί την καλή του διάθεση για το ρεβεγιόν, αλλά γι' αυτά είχε ώρα, προς το παρόν έπρεπε να προλάβει. Αν η πορεία του μέχρι εδώ ήταν φυσιολογική, δε θα είχε τώρα τόσο άγχος: στο πεζοδρόμιο, λες και το έκαναν όλοι επίτηδες, πήγαιναν με το πάσο τους, του έκλειναν το δρόμο, κανείς δε συμμεριζόταν τη βιασύνη και την αγωνία του. Μετά έπρεπε να κάνει ένα μικρό κύκλο γύρω από το σκαμμένο τετράγωνο, τώρα βρήκαν κι αυτοί; Υστερα ήταν κι ο αλήτης που έπεσε πάνω του με το ποδήλατο και ζητούσε και τα ρέστα και τώρα στις σκάλες μοιάζει σαν να κάνουν πασαρέλα όλοι οι ηλικιωμένοι της πόλης. Στο τέλος δε θα προλάβει τίποτα έτσι όπως πάει το πράγμα...
    Έφτασε, αλλά μπροστά στο γκισέ περιμένει ουρά, δε θα προλάβει την τράπεζα! Περιμένει κι αυτός, αλλά αυτό που πραγματικά θέλει είναι να ορμήσει και να δαγκάσει τον καθένα που βρίσκεται εδώ μέσα κι αν κρίνει από τα βλέμματα, τους ιδρώτες και τα μουρμουρητά μέσα από τα δόντια κι όλοι οι άλλοι το ίδιο θέλουν να κάνουν.
    Αυτό ήταν! Δεν πρόλαβε την τράπεζα, τώρα δεν είχε κανένα νόημα η βιασύνη, εξάλλου έπρεπε και να ηρεμήσει λίγο, μέρα που 'ναι. Βγαίνει έξω από το καταθλιπτικό κτίριο, κοιτάζει προς τα πάνω, παίρνει ανάσα, ναι, κάπως καλύτερα, τι στο καλό, κάπου πρέπει να κρύβεται το πνεύμα των Χριστουγέννων, έτσι δεν είναι; Ναι, έτσι είναι κι επιτέλους είμαστε άνθρωποι, δε χάσαμε ακόμη την ευαισθησία και την αλληλεγγύη.
    Βλέπει απέναντι το ζητιάνο, ναι, κάτι θα του δώσει μέρες που 'ναι, του πετάει ένα κέρμα, νιώθει ήδη καλύτερα, υπάρχει το πνεύμα τελικά, αρκεί να το αναζητήσεις. Στρίβει στη γωνία και... πάλι εσύ; Ο ποδηλάτης τον χτύπησε και δεύτερη φορά! Ε όχι, όλα έχουν ένα όριο, όχι και να αρχίσει να με βρίζει κιόλας, έχει γρήγορες κινήσεις, του καταφέρνει δυο γροθιές, μια σταλιά είναι ο τύπος έτσι πεσμένος στα νερά κάτω, κλοτσάει τις ρόδες, τις στραβώνει, του πετάει πάνω του το τσακισμένο ποδήλατο, φεύγει. Νιώθει καλύτερα, πολύ καλύτερα, κοίτα να δεις πού μπορεί να κρύβεται το χριστουγεννιάτικο πνεύμα...

(ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΡΕΤΖΙΟΥ)


 ˙·٠•●✿●•٠·˙


    Νομίζω ο τίτλος "Χριστουγεννιάτικη υστερία..." θα ταίριαζε καλύτερα... :p
Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ πάντως φέτος τα Χριστούγεννα διακατέχομαι αρκετά συχνά από ένα τέτοιο (αγχωτικό, νευρικό και εν γένη... παλαβό!) χριστουγεννιάτικο (;) πνεύμα, που δεν με αφήνει να απολαύσω την ομορφιά των ημερών!... Κακούργο...! :p
    Τα φιλιά μου σε όλους!...

8 σχολιασαν...:

meanan είπε...

διωψε αμεσως την Χριστουγεννιατικη υστερια.Να περνας καλα και χαλαρα.

{Marianna} είπε...

χαχα! Εγώ την διώχνω, αυτή η άτiμη όμως ξανάρχεται!!! :p :p :p
Φιλιάααα!!!

ria είπε...

....μας πιάνει κάποιες φορές....΄
αλλά...ξουτ απο εδώ!!!
Στο χέρι μας είναι!!!
Η Ρ Ε Μ Ι Α!!!
ΑΧ!! ΤΗΝ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΊΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΧΑΛΑΡΟΙ!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ!!!

{Marianna} είπε...

Στο χέρι μας είναι λες,ε...
Άαααντε να δούμε τι θα φέρει ο νέος χρόνος... :)

simone είπε...

μαριαννακι τι κανεις?... φιλακιααααααααααα...

marilise είπε...

χρόνια πολλά γεμάτα υγεία , αγάπη ευτυχία και αφοβία

to alataki είπε...

Πολλές ευχές, πολλές χαρές για σένα να κρύβει αυτή η χρονιά.
Φιλάκια...

simone είπε...

που εισαι?????????... εφυγες παλι?.. καλα να περναςςςςςςςςςς.


φιλακιαααααααα..

Δημοσίευση σχολίου